Historia barw i godła
Charakterystyczna litera "L", będąca symbolem Legionów, w godle klubu towarzyszy mu od narodzin w 1916 roku, choć początkowo była ona biała na czarnym tle. Białe stroje przyozdobiono na koszulach poprzecznym czarnym pasem, który miał nawiązywać do tradycji najstarszego polskiego klubu - lwowskich Czarnych, jak wówczas uważano; w istocie nieco wcześniej powstała lwowska Lechia, ale nie miała tak mocnych protektorów, a historycy jakoś nie kwapią się, aby obalić błędną tezę. Założony w 1920 roku w Warszawie WKS, czyli Wojskowy Klub Sportowy określił jednak jako swoje klubowe barwy biało-czerwone, choć w 1922, po fuzji z Koroną i przyjęciu nazwy Legia, dokonano zmiany i oficjalnie uznano za własne barwy... Korony, a więc biało-zielone!
Gdy w 1926 roku przygotowywano się do jubileuszu dziesięciolecia klubu, odwołanego ostatecznie po przewrocie majowym, już 26 lutego tego roku podczas walnego zgromadzenia postanowiono do obowiązującej bieli i zieleni dodać ponownie czerń.
Jednak dopiero 2 lipca 1957 roku, gdy po okresie panowania nazwy CWKS wrócono do tradycyjnej nazwy Legia, przyjęto równocześnie barwy biało-czerwono-zielono-czarne. Biało-czerwony pas symbolizuje polskość, czerń nawiązuje do tradycji najstarszego polskiego klubu (mając na myśli Czarnych, co przecież, jak wiadomo, nigdy nie było zgodne z prawdą), zaś zieleń podkreśla starszeństwo wśród klubów wojskowych.
Legia to potęga "Kolekcja klubów, Encyklopedia piłkarska Fuji" Wydawnictwo GiA.

Znak przedstawia tarczę w kształcie zbliżonym do tarcz renesansowych w tzw. trybie polskim. Ową tarczę dzielą na dwa pasy czerwony i biały skos. W białym polu, od czoła, w lewym narożniku jest czarne koło, w którym znajduje się literka "L". Pole od dołu i prawej strony jest zielone. Herb Legii nie nawiązuje do żadnego herbu historycznego, został utworzony przy zachowaniu zasad heraldycznych. Czerwony i biały kolor to symbole polskości. Zieleń to starszeństwo klubów wojskowych. A czerń, która także jest w herbie, nawiązuje do tradycji Czarnych Lwów.
"Historyczna i heraldyczna symbolika we współczesnej emblematyce sportowej na podstawie klubów piłkarskich" Praca magisterska Jacka Magiery.
Herby Legii na przestrzeni lat:
1916-1917
1922-1926
1926-1949
1949-1957
1957-2007
2007-?

Na koszulkach piłkarzy nie zawsze jednak widniał herb. Najdłużej legioniści grali z samą eLką na piersi. Z tym symbolem, który znajdował się prawie w każdym herbie Legii w ciągu 90 lat jej istnienia, piłkarze rozgrywali swoje najlepsze mecze w europejskich pucharach (z eLką na koszulkach legioniści grali między innymi spotkania w Lidze Mistrzów).
Lata gry z eLką na piersi:
1960-1996
2002-2007 (w roku 2006 zespół grał z okolicznościowym herbem z okazji 90-lecia klubu)
Historia Legii Warszawa 1916-2006
1916 - żołnierze Legionów utworzyli na Wołyniu Drużynę Sportową Komendy Legionów Polskich "Legia".
1917 - przenosiny do Warszawy. 29 kwietnia - pierwszy mecz w Warszawie z Polonią (zakończony remisem 1:1).
1917 - 1920 - zawieszenie działalności.
1922 - zmiana nazwy klubu: Warszawski Klub Sportowy na WKS Legia Warszawa.
1927 - 4 kwietnia - pierwszy mecz w ramach Ligi Polskiej. Legia przegrywa z Warszawianką 1:4.
       
- 19 sierpnia - Pierwsze spotkanie poza Warszawą, które przynosi sensacyjną wygraną z Cracovią 2:1. Ostatecznie Legia kończy swój pierwszy sezon w Lidze na 5 miejscu w gronie 14 zespołów.
1928 - Legia zajmuje 3 miejsce w 15-zespołowej Lidze Polskiej.
1929 - Tym razem słabszy sezon - 4 miejsce w 13-zespołowej Lidze.
1930 - 10 sierpnia - Legia przenosi się na nowoczesny Stadion Wojska Polskiego gdzie po raz kolejny zdobywa 3 miejsce na finiszu rozgrywek Ligi Polskiej.
1931 - kolejny sezon na podium, jednak ponownie na najniższym stopniu.
1932 - 5 lokata na 12 zespołów w Lidze - początki kryzysu.
1933 - Legia zajmuje 8 pozycję w rozgrywkach Ligi Polskiej.
1934 - powtórzenie wyniku sprzed 2 lat - znów 5 lokata w 12-zespołowej Lidze.
1935 - 9 miejsce w rozgrywkach Ligi Polskiej, o włos od spadku
1936 - tym razem mniej szczęścia niż w roku poprzednim. Ostatnia (10) lokata w Lidze i degradacja o klasę niżej. Legia grała w II lidze do roku 1939, kiedy to wojna przerwała rozgrywki.
1948 - Legia awansuje do I Ligi i od razu zajmuje wysokie 4 miejsce w gronie 14 drużyn.
1949 - ponowne zbliżenie się do strefy spadkowej (9 pozycja wśród 12 zespołów). Od listopada klub przyjął nazwę CWKS Warszawa (reorganizacja sportu dokonana przez komunistów).
1950 - "cudowne" ocalenie pozycji pierwszoligowca - 10 miejsce w 12-zespołowej Lidze.
1951 - CWKS Warszawa ponownie włączyła się do rywalizacji o czołowe lokaty i podobnie jak w latach przedwojennych zajmuje miejsce na podium, a dokładnie na 3 lokatę na 12 zespołów.
1952 - CWKS zajmuje 3 miejsce w podzielonej na dwie grupy 12-zespołowej Lidze Polskiej.
1953 - 5 lokata w Lidze, tym razem w gronie 12 drużyn.
1954 - słabszy sezon i 7 lokata, ale jak się później okazało, była to "cisza przed burzą"...
1955 - PIERWSZE MISTRZOSTWO POLSKI zdobyte przez CWKS Warszawa!!! Punkt przewagi nad Zagłębiem Sosnowiec na zakończenie sezonu oraz zwycięstwo w finale Pucharu Polski (z Lechią Gdańsk) spowodowało, że Lucjan Brychczy, ówczesna gwiazda zespołu, mógł wraz z całą drużyną świętować zdobycie pierwszej podwójnej korony!!!
1956 - ponownie CWKS najlepszy w kraju - tym razem zdecydowane zwycięstwo w Lidze (5 punktów przewagi nad Ruchem Chorzów oraz najwyższe zwycięstwo w całej historii występów w I Lidze - 12:0 z Wisłą Kraków w Warszawie) i ponowny sukces w Pucharze Polski (w finale 3:0 z Górnikiem Zabrze)!
1957 - 2 czerwca - ponowna zmiana nazwy klubu na WKS Legia Warszawa i 4 miejsce w Lidze.
1958 - 6 pozycja w gronie 12 zespołów walczących w I Lidze.
1959 - kolejny raz 4 pozycja w Lidze (o miejscach 3 i 4 zdecydowała lepsza różnica bramek)
1960 - Legia zmierzająca po tytuł Mistrza ostatecznie plasuje się na 2 pozycji tuż za plecami chorzowskiego Ruchu (obie drużyny dzielił zaledwie 1 punkt).
1961 - 3 miejsce w I Lidze, która liczyła wówczas 14 zespołów.
1962 - kolejna reforma systemu rozgrywek, Legia pokonując w dwumeczu Wisłę Kraków zajmuje ostatecznie 5 miejsce. Jesienią rozpoczyna się następny sezon 1962/63 - Liga zaczęła grać systemem jesień-wiosna.
1963 - Legia zajmuje miejsce w środku stawki I-ligowców (7 pozycja na 14 drużyn).
1964 - drużyna ponownie kroczy po tytuł, jednak ostatecznie kończy sezon na 4 pozycji zdobywając tyle samo punktów co wicemistrzowie - Zagłębie Sosnowiec oraz trzecia drużyna - Odra Opole, ale pokonując w finale Polonię Bytom zapewnia sobie kolejny Puchar Polski.
1965 - 4 pozycja w 14-zespołowej Lidze (zaledwie 2 punkty za Szombierkami Bytom i punkt za Zagłębiem Sosnowiec, Mistrz Polski - Górnik Zabrze był poza zasięgiem) i ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów.
1966 - rok jubileuszu 50-lecia założenia klubu. Sezon ligowy słabszy od poprzedniego zakończony 6 lokatą w Lidze, natomiast rozgrywki o Puchar Polski zakończyły się sukcesem "Wojskowych" (zwycięstwo po dogrywce z Górnikiem Zabrze).
1967 - i ponownie "tuż za pudłem" - 4 pozycja.
1968 - Legia zdobyła mistrza jesieni, a sezon zakończyła z tytułem wicemistrzowskim (zabrakło trzech punktów do Ruchu Chorzów, który okazał się najlepszy na finiszu rozgrywek).
1969 - TRZECIE MISTRZOSTWO POLSKI!!! Dwa punkty przewagi nad Górnikiem Zabrze i jedenaście nad Polonią Bytom. Najlepszy sezon w historii występów Legii na arenie europejskiej - półfinał Pucharu Mistrzów (0:0 a w rewanżu 0:2 z Feyenoordem Rotterdam).
1970 - zdecydowane pierwsze miejsce w Lidze - CZWARTE MISTRZOSTWO POLSKI, zwycięstwo w rozgrywkach o Puchar Polski, ćwierćfinał w Pucharze Mistrzów.
1971 - rozgrywki ligowe Legia zakończyła na 2 pozycji, choć po rundzie jesiennej była liderem (na finiszu znów lepszy okazał się Górnik Zabrze wyprzedzając Legię o 5 punktów).
1972 - znów podium, tym razem jednak jego najniższy stopień.
1973 - słabszy sezon ligowy zakończony 8 pozycją na finiszu rozgrywek, ale po raz piąty Legia zdobywa Puchar Polski (po dramatycznym finale pokonuje w rzutach karnych Polonię Bytom 4-2).
1974 - Liga Polska liczy już 16 drużyn, a Legia kończy sezon na 4 pozycji.
1975 - sezon ligowy zakończony zdobyciem 6 pozycji.
1976 - kryzys w drużynie zauważalny szczególnie w rundzie jesiennej, która to zakończyła się zajęciem 12 pozycji. Ostatecznie Legia uplasowała się na miejscu 8.
1977 - drugi rok z rzędu Legia kończy rozgrywki na 8 pozycji.
1978 - Legia zajmuje 5 miejsce na zakończenie sezonu zdobywając tyle punktów co czwarty ŁKS Łódź.
1979 - Legia wciąż nie może wejść na podium, tym razem kończy rozgrywki o Mistrzostwo Polski na 6 miejscu (a do zwycięskiego Ruchu Chorzów zabrakło zaledwie sześciu punktów).
1980 - dużo lepszy sezon w wykonaniu "Wojskowych" zakończony brązowym medalem na finiszu sezonu (złoto dla Szombierek Bytom, srebro dla Widzewa Łódź) oraz zdobyciem szóstego w historii Pucharu Polski (w finale 5:0 z Lechem Poznań).
1981 - Siódmy raz Legia sięga po Puchar Polski wygrywając 1:0 w dodatkowym czasie gry z Pogonią Szczecin, a sezon ligowy kończy na 5 pozycji choć do wicemistrzowskiej Wisły Kraków zabrakło zaledwie jednego punktu.
1982 - po fatalnym początku sezonu Legia ostatecznie kończy rozgrywki na 4 pozycji, a na arenie europejskiej osiąga ćwierćfinał Pucharu Zdobywców Pucharów.
1983 - kolejny mało udany sezon i 8 miejsce w Lidze.
1984 - widać poprawę w porównaniu z poprzednim sezonem, ale wystarcza to jedynie do osiągnięcia 5 pozycji w rozgrywkach o Mistrzostwo Polski.
1985 - kolejne wicemistrzostwo Polski, a zapowiadało się dużo lepiej, gdyż Legia była mistrzem jesieni, ale na finiszu zgromadziła o jeden punkt mniej niż Górnik Zabrze.
1986 - powtórka z roku poprzedniego (znów mistrzostwo w rękach Górnika Zabrze, ale tym razem z bardziej przekonującą przewagą), choć tym razem mistrz jesieni nie został zdobyty.
1987 - niestety nie udało się zrealizować zasady "do trzech razy sztuka" i po dwóch tytułach wicemistrzowskich Legia zajmuje 5 pozycję na finiszu rozgrywek o Mistrzostwo Polski.
1988 - po roku przerwy znów "na pudle", tym razem "brąz".
1989 - w rozgrywkach ligowych Legia zajmuje 4 pozycję, ale po zwycięstwie w finale nad Jagiellonią Białystok zdobywa swój ósmy Puchar Polski oraz pierwszy Superpuchar Polski (finałowe zwycięstwo 3:0 z ówczesnym Mistrzem Polski - Ruchem Chorzów).
1990 - Legia dziewiąty raz z Pucharem Polski (wygrana w finale z GKS Katowice 3:0), a rozgrywki ligowe kończy na 7 pozycji.
1991 - kolejny wielki sukces w europejskich pucharach - półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów, gdzie lepszy okazał się Manchester United (w Warszawie Legia uległa 1:3, a z Old Trafford przywiozła remis 1:1). Wcześniej Legia wyeliminowala Sampdorię Genua. Bardzo nieudany sezon w lidze zakończony 9 miejscem.
1992 - fatalny sezon ligowy (tylko 33 punkty w 34 spotkaniach!), Legia zajmuje najgorsze miejsce od 42 lat czyli 10.
1993 - Legia kończy rozgrywki ligowe na PIERWSZYM MIEJSCU, ale mistrzem zostaje ... Lech Poznań.
1994 - pomimo nierównego startu Legia bezapelacyjnie okazała się najlepsza w kraju: MISTRZOSTWO POLSKI, Puchar Polski i Superpuchar Polski (2:0 w finale PP z ŁKS Łódź, z którym Legia rozegrała też mecz o Superpuchar wygrywając 6:4) czyli pierwsza potrójna korona!!!
1995 - kolejna podwójna korona! Tym razem Legia kończy sezon z MISTRZOSTWEM POLSKI oraz jedenastym Pucharem Polski (zwycięstwo w identycznym stosunku jak rok wcześniej, ale tym razem przeciwnikiem finałowym była drużyna GKS Katowice). Kwalifikacje do Ligi Mistrzów kończą się klęską w Splicie z Hajdukiem.
1996 - Tym razem nikt nie stanął Legii na drodze do Ligi Mistrzów. Legia zaprezentowała się wspaniale dochodząc do ćwierćfinału, gdzie uległa Panathinaikosowi Ateny. W rozgrywkach grupowych w pokonanym polu zostawiła między innymi Blackburn Rovers, ówczesnego mistrza Anglii. Na krajowym podwórku Legia wywalczyła wicemistrzostwo po porażce w ostatnim meczu z Widzewem Łódź.
1997 - powtórka z roku poprzedniego - znów ostatnia kolejka i znów Widzew, ale tym razem przebieg meczu był o wiele bardziej dramatyczny. A mogła być kolejna potrójna korona, bo Legia sięgnęła po swój dwunasty Puchar Polski (w finale znów 2:0 i znów z GKS Katowice) oraz trzeci Superpuchar Polski (2:1 z Widzewem Łódź). Wreszcie udało się wygrać z Panathinaikosem Ateny co dało awans do III rundy Pucharu UEFA, w której Legia nie sprostała Besiktasowi Stambuł.
1998 - 5 miejsce w lidze i Legii zabraknie w kolejnym roku w rozgrywkach europejskich.
1999 - znów pudło, a dokładnie jego najniższy stopień i awans do rozgrywek o Puchar UEFA, w których najpierw z bagażem 9 bramek odprawiony został Vardar Skopje, w I rundzie cypryjski Anorthosis Famagusta, a przygoda skończyła się na minimalnej porażce z włoskim Udinese.
2000 - w lidze znów poza podium - 4 miejsce. Przepustki do Europy nie daje nam również Puchar Polski - po pamiętnych meczach z Zagłębiem Lubin pracę traci dotychczasowy trener Franciszek Smuda.
2001 - obiecująca jesień i po raz kolejny fatalna wiosna co w sumie daje 3 miejsce na finiszu rozgrywek i awans do Pucharu UEFA. W trakcie sezonu drużynę przejmuje serbski trener, Dragomir Okuka. W rundzie wstępnej Pucharu UEFA zwycięstwo z luksemburską Etzellą Ettelbruck, następnie bardzo efektowne wyeliminowanie Szwedów z IF Elfsborg i koniec przygody w II rundzie, kiedy to lekcji futbolu udzieliła nam Valencia (ale atmosfera na remisowym meczu w Warszawie była niezapomniana).
2002 - "Mistrzem Polski jest Legia, Legia najlepsza jest, Legia to jest potęga, Legia CWKS" - po raz ósmy w swej historii, Legia kończy sezon na PIERWSZYM MIEJSCU. Do tego "dorzuca" Puchar Ligi Polskiej. Eliminacje do Ligi Mistrzów to zwycięska konfrontacja z Vardarem Skopje oraz porażka z wielką Barceloną. W Pucharze UEFA po dwóch kapitalnych spotkaniach w puch rozbici zostali Holendrzy z Utrechtu, ale później przegrany mecz na Łazienkowskiej z Schalke Gelsenkirchen przesądził o końcu przygody na europejskiej arenie.
2003 - Mówi się, że jak spadać to z wysokiego konia, jednak taki upadek boli bardziej. Kompletnie nieudany sezon i 4 miejsce, które nie wystarcza nawet do gry w Pucharze UEFA
2004 - Po nieudanym sezonie Dragomir Okuka rezygnuje z funkcji szkoleniowca, a zastępuje go dotychczasowy asystent, Dariusz Kubicki. Cały sezon, to pogłębiające się problemy finansowe i rosnące bardzo szybko długi. Jesienią zespół gra nieźle, ale prawdziwe oblicze pokazuje na wiosnę, kiedy to wygrywa 11 z 13 meczów ligowych i na finiszu ostatecznie melduje się na drugim miejscu. Niestety, w finale Pucharu Polski minimalnie lepszy okazuje się Lech Poznań. W marcu, tuż przed wygranym 7:2 meczem z Polonią Warszawa dotychczasowy właściciel klubu Pol-Mot Auto ogłosił, że odsprzedał udziały holdingowi medialnemu ITI. Dla Legii nadeszły lepsze czasy.
2005 - Stracony sezon. Tylko trzecie miejsce w tabeli. Jacek Zieliński zastępuje na stanowisku I trenera Dariusza Kubickiego. W pucharach również bez rewelacji. Zespół odpada z rywalizacji o fazę grupową Pucharu UEFA wyraźnie przegrywając z Austrią Wiedeń.
2006 - "Nasza Legia mistrza Polski ma, nasza Legia Warszawa" - legioniści DZIEWIĄTY RAZ w swojej historii okazują się NAJLEPSZĄ DRUŻYNĄ W KRAJU, choć sezon zaczęli beznadziejnie i skompromitowali się w Pucharze UEFA. Nowa era rozpoczęła się 1 września 2005 roku wraz z przyjściem trenera Dariusza Wdowczyka. Wtedy to ruszyła pogoń za Wisłą Kraków. Piłkarze z Łazienkowskiej odrobili siedem punktów straty, a w pewnym momencie sami odskoczyli wiślakom na siedem oczek. Ostatecznie zakończyli rywalizację z dwoma punktami przewagi nad zespołem z Krakowa. Przez cały rok trwały też uroczyste obchody 90-lecia klubu.
2007 - Trzecie miesjce w tabeli i tylko awans do Pucharu Intertoto. Legii nie udało obronić się zdobytego rok wcześniej mistrzostwa Polski. Po serii kompromitujących porażek zarówno w rozgrywkach krajowych jak i europejskich pucharach zespół opuszcza Dariusz Wdowczyk. Do końca sezonu stołeczny zespół prowadzi Jacek Zieliński. Legia przegrała w tym sezonie praktycznie wszystko. Na otwarcie sezonu w spotkaniu o Superpuchar Polski uległa na własnym stadionie Wiśle Płock (która zajęła przedostatnie miejsce w lidze na zakończenie sezonu). W Pucharze Polski legioniści odpadli z ostatnią drużyną III ligi Stalą Sanok. W I rundzie pucharu UEFA lepsza okazała sie ponownie Austria Wiedeń. W Pucharze Ekstraklasy lepsi w ćwierćfinale okazali się piłkarze Górika Łęczna, którzy wygrali z Legią na Łazienkowskiej 2:0. Porażki ligowe z Lechem, Wisłą i Górnikiem tylko dopełniły kielich goryczy. 10 porażek w lidze a co gorsza Zagłębie Lubin zdobywa mistrzostwo Polski na stadionie przy ulicy Łazienkowskiej. Pod koniec sezonu Legia zmienia herb. Od tej pory herbem Legii jest czarna tarcza z białą elką.
Opracował: Robert Belina, Marcin Gołębiewski, Robert Balewski